نشانی IP عمومی
نشانی عمومی در اینترنت قابل مسیریابی است. در خانه، چند دستگاه اغلب از طریق ترجمه نشانی شبکه یا NAT، نشانی عمومی روتر را مشترکاً استفاده می‌کنند.
سایت نشانی عمومی‌ای را می‌بیند که اتصال از آن به سایت می‌رسد. بدون VPN، این نشانی اغلب از سوی ارائه‌دهنده اینترنت اختصاص داده می‌شود. با VPN، معمولاً نشانی سرور خروجی است.
نشانی‌های خصوصی و شبکه‌های محلی
در IPv4، بازه‌هایی مانند 10.0.0.0/8، 172.16.0.0/12 و 192.168.0.0/16 برای شبکه‌های خصوصی رزرو شده‌اند. این نشانی‌ها در خانه‌ها و سازمان‌های بسیاری قابل استفاده مجدد هستند و به همین شکل در اینترنت عمومی مسیریابی نمی‌شوند.
بنابراین نشانی‌ای مانند 192.168.1.24 دستگاهی را در شبکه محلی مشخص می‌کند، اما در جهان یکتا نیست. روتر نگاشت اتصال‌های داخلی به نشانی عمومی را نگه می‌دارد.
IPv6 و چند نشانی
IPv6 فضای نشانی بسیار بزرگ‌تری فراهم می‌کند. بسته به پیکربندی، دستگاه ممکن است هم‌زمان نشانی سراسری، نشانی محلی پیوند و نشانی محلی یکتا داشته باشد.
نشانی سراسری خودکار به این معنا نیست که دستگاه از اینترنت قابل دسترسی است؛ دیوارهای آتش و سیاست‌های شبکه همچنان اعمال می‌شوند. هنگام استفاده از VPN، IPv6 باید از تونل مسیریابی یا صریحاً مسدود شود تا مسیر دیگری ایجاد نشود.
VPN چه چیزی را تغییر می‌دهد و چه چیزی را نه
VPN نشانی خروجی دیده‌شده برای ترافیک پوشش‌داده‌شده را تغییر می‌دهد. الزاماً نشانی خصوصی مورد استفاده در Wi‑Fi محلی را تغییر نمی‌دهد و شناسه‌های دیگر مرورگر را حذف نمی‌کند.
نشانی IP یک شبکه یا موقعیت جغرافیایی تقریبی را نشان می‌دهد، نه هویت قطعی یا موقعیت GPS. چند کاربر ممکن است نشانی مشترک داشته باشند و مکان تخمینی نیز نادرست باشد.
خواندن آزمون نشانی IP
آزمون را پیش و پس از اتصال، در برنامه‌ای که واقعاً پوشش داده می‌شود، مقایسه کنید. افزونه مرورگر ممکن است نتیجه را در همان مرورگر تغییر دهد، بدون اینکه بر نرم‌افزارهای دیگر اثر بگذارد.
اگر IPv4 تغییر کرد اما آزمون IPv6 مسیر معمول را نشان داد، پیکربندی IPv6 را بررسی کنید. اگر مرورگر به حسابی وارد است، تغییر نشانی حساب را خارج نمی‌کند و کوکی‌ها را حذف نمی‌کند.