پنج مرحله اصلی
برنامه پیکربندی مجاز را دریافت می‌کند، سروری را انتخاب و کانالی احراز‌هویت‌شده ایجاد می‌کند. سپس سیستم مسیرهایی اضافه می‌کند تا ترافیک موردنظر را به رابط مجازی هدایت کند.
داده‌ها پیش از خروج از دستگاه رمزگذاری و کپسوله می‌شوند. سرور VPN آن‌ها را رمزگشایی، به مقصد ارسال و همین فرایند را برای پاسخ معکوس می‌کند.
احراز هویت
کلاینت سرور را تأیید می‌کند و اعتبارنامه‌های فنی لازم را ارائه می‌دهد.
مذاکره
پروتکل کلیدها و پارامترهای جلسه را برقرار می‌کند.
مسیریابی
سیستم ترافیک موردنظر را به رابط تونل هدایت می‌کند.
بازپخش
سرور خروجی بسته‌ها را به اینترنت ارسال می‌کند.
بازگشت
پاسخ از تونل عبور می‌کند و سپس به برنامه می‌رسد.
نقش DNS
پیش از اتصال به سایت، حل‌کننده DNS معمولاً نام آن را به آدرس IP تبدیل می‌کند. پیکربندی VPN می‌تواند این درخواست‌ها را از تونل عبور دهد، اما برنامه‌ای که از DNS امن خودش استفاده می‌کند ممکن است حل‌کننده دیگری را انتخاب کند.
به همین دلیل، عبارتی مانند «بدون نشت DNS» باید همیشه به پلتفرم، تنظیم و سناریوی آزمایش مشخصی وابسته باشد.
مرز اعتماد جابه‌جا می‌شود
VPN بخشی از ترافیک را از شبکه محلی و ارائه‌دهنده اینترنت پنهان می‌کند، اما سرور VPN به واسطه تبدیل می‌شود. HTTPS در صورت استفاده درست همچنان از محتوا بین مرورگر و سایت محافظت می‌کند.
حساب‌های واردشده، کوکی‌ها، اثرانگشت مرورگر و اطلاعاتی که وارد می‌کنید همچنان می‌توانند شما را شناسایی کنند. VPN مسیر انتقال را تغییر می‌دهد؛ هویت دیجیتال شما را بازنشانی نمی‌کند.